Druslur, med thvi ad vera undirlata, veitir sig hljodra styrkjum tengd vid einn sterkan hengstri og hund sem adeins ser vilja sitt. Hun er fjarlaegd fra reynslu sinum, thvi ad vera ad samthykkja adeins tha thatt i kaerleika sem er oheilagur og ognvekjandi. Hvert hymni, hver thungr stodu er fyllt vid dýrleika. Saedi fljugur i flodi, og hun eydileggur sig ad svelja hver sotti. THessi adgerd er ekki bara tilfinningar, heldur heillra utsending undir dýrleika, grunna til ad koma fram vid sinn tilvaeni a einhverjum thaett i orlogunum.